فعل
ontkomen
تلفظ/ˌɔntˈkoː.mə(n)/
- زمان گذشته
- ontkwam, ontkwamen
- ماضی نقلی
- is ontkomen
معنی
- ۱.
گریختن ازرهایی یافتن از
سطح B2ترجمهٔ ماشینی، بررسینشده
جملههای نمونه
Hij wist aan de politie te ontkomen.
او توانست از دست پلیس بگریزد.
- ۲.
فرار کردنگریختن
سطح B2ترجمهٔ ماشینی، بررسینشده
جملههای نمونه
primaten ontkomen
فرار نخستسانان
Uiteindelijk wist de man te ontkomen.
سرانجام آن مرد توانست بگریزد.