verb
breken
Pronunciation/ˈbreːkə(n)/
- Past tense
- brak, braken
- Perfect tense
- heeft gebroken, is gebroken
Meaning
- 1.
to break withto end a relationship with
Level B1Machine translation, not checked
Example sentences
Hij heeft met zijn oude vrienden gebroken.
He has broken with his old friends.
- 2.
Level A2
Example sentences
De stengels van deze plant breken gemakkelijk.