فعل
breken
تلفظ/ˈbreːkə(n)/
- زمان گذشته
- brak, braken
- ماضی نقلی
- heeft gebroken, is gebroken
معنی
- ۱.
قطع رابطه کردن با
سطح B1ترجمهٔ ماشینی، بررسینشده
جملههای نمونه
Hij heeft met zijn oude vrienden gebroken.
او با دوستان قدیمیاش قطع رابطه کرده است.
- ۲.
شکستن
سطح A2ترجمهٔ ماشینی، بررسینشده
جملههای نمونه
De stengels van deze plant breken gemakkelijk.
ساقههای این گیاه به آسانی میشکنند.